Examenvragen golven natuurkunde vwo
16 vragen over golven uit 3 centrale examens van 2019 tot en met 2024.
Golven komt in 3 van de 18 examens natuurkunde vwo voor, met 16 vragen (4% van alle examenvragen). Het meest in 2021, tijdvak 1 (6 vragen). Je oefent de vragen online en het AI-model kijkt ze na volgens het correctievoorschrift.
Alle examenvragen over golven
Per examen de vragen over golven, nieuwste eerst, met de tekst van de opgave erbij. Onder elke vraag klap je het antwoord uit het correctievoorschrift open.
Oefen de vragen over dit onderwerp online
2024, tijdvak 1: Echografie
Vraag 21 4 punten
Met behulp van echografie wordt een afbeelding gemaakt van weefsel onder de huid. Een transducer zendt ultrasoon geluid uit, dat in het lichaam op elke grens tussen verschillende weefsellagen gedeeltelijk wordt teruggekaatst en doorgelaten. Hoeveel geluid wordt doorgelaten hangt af van het verschil in de akoestische weerstand Z van de opeenvolgende (weefsel)lagen. Bij een groot verschil in akoestische weerstand wordt weinig geluid doorgelaten. De dichtheden van zachte lichaamsweefsels, zoals de huid en vetweefsel, zijn vergelijkbaar met die van water. Voer de volgende opdrachten uit: − Leg uit dat de akoestische weerstand van lucht veel kleiner is dan die van lichaamsweefsels. − Leg hiermee uit dat het aanbrengen van een waterhoudende gel tussen de huid en de transducer leidt tot betere echo's van weefsels onder de huid.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat de dichtheid van lucht veel lager is dan die van lichaamsweefsels (1p)
- Inzicht dat de voortplantingssnelheid van geluid in lucht kleiner is dan, of in dezelfde orde van grootte is als, die van lichaamsweefsels (1p)
- Inzicht dat een te groot verschil in akoestische weerstand bij de overgang naar de huid leidt tot te veel weerkaatsing, of tot te weinig overblijvend signaal (1p)
- Inzicht dat de gel voorkomt dat er een luchtlaagje zit tussen transducer en huid (1p)
Figuur 4

Schematische tekening van het uitgezonden ultrasone geluid: pulsen van 3 trillingstijden. De figuur is niet op schaal.
Vraag 22 5 punten
Het ultrasone geluid heeft een frequentie van 8,5 MHz. Dit geluid wordt in pulsen van 3 trillingstijden uitgezonden. Dit is schematisch weergegeven in figuur 4. Figuur 4 is niet op schaal. Vóórdat een nieuwe puls wordt uitgezonden moet de teruggekaatste geluidspuls in zijn geheel door de transducer ontvangen zijn. De zogenaamde herhaalfrequentie is het aantal pulsen dat per seconde wordt uitgezonden. Bij een onderzoek moet een beeld gevormd worden van een laag vetweefsel met een dikte van 1,5 cm die direct onder de huid ligt. De tijd die de puls nodig heeft om door de gel en de huid te komen is 0,87 μs. Neem voor de geluidssnelheid in vetweefsel 1,45·10^3 m s−1. Bereken de maximale herhaalfrequentie van de transducer bij dit onderzoek.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat ttot = 2 tvet + 2 thuid+gel + tpuls (1p)
- Gebruikt s = v · t (1p)
- Inzicht dat tpuls = 3 · T = 3 / f (1p)
- Inzicht dat fherhaal,max = 1 / ttot (1p)
- Completeert de berekening: fherhaal,max = 44 kHz (1p)
Uitkomst 44 kHz, met een totale looptijd ttot = 2,28·10−5 s.
Vraag 23 3 punten
Het ultrasone geluid heeft een frequentie van 8,5 MHz en wordt in pulsen van 3 trillingstijden uitgezonden. In het vetweefsel zitten kleine structuren. De minimale lengte van details die nog gezien kunnen worden, is gelijk aan de lengte van een halve puls. De geluidssnelheid in vetweefsel is 1,45·10^3 m s−1. Bereken de minimale lengte van een detail in het vetweefsel dat nog gezien kan worden met deze echo.
Bekijk het antwoord
- Gebruikt λ = v / f (1p)
- Inzicht dat een halve puls even lang is als 1,5 golflengte (1p)
- Completeert de berekening: de minimale lengte is 0,26 mm (1p)
Uitkomst 0,26 mm (λ = 1,71·10−4 m, een halve puls is 2,56·10−4 m).
Figuur 5

Echobeeld van galstenen op een diepte van ongeveer 5 cm. De geluidsgolven gaan van boven naar beneden. Onder de galstenen is een schaduw te zien.
Vraag 24 2 punten
In figuur 5 is een beeld van een echo van galstenen te zien. Deze liggen op een diepte van ongeveer 5 cm. In figuur 5 bewegen de uitgezonden geluidsgolven van boven naar beneden. Op de uitwerkbijlage staat een tabel met beweringen die een mogelijke verklaring geven voor de schaduw van de galstenen in figuur 5. Geef in de tabel op de uitwerkbijlage van elke bewering aan of die een juiste verklaring kan zijn of niet. Zet steeds een kruisje in het juiste vak. De beweringen zijn: 1. Het ultrasone geluid wordt door de galstenen geabsorbeerd. 2. Het ultrasone geluid wordt door de galstenen gereflecteerd. 3. Het ultrasone geluid buigt om de galstenen heen. 4. Het ultrasone geluid kan niet verder dan 5 cm in weefsel doordringen.
Bekijk het antwoord
- Kruisjes bij de vier beweringen: 1 en 2 kunnen een juiste verklaring zijn, 3 en 4 kunnen geen juiste verklaring zijn (vier juist: 2 punten, drie juist: 1 punt, minder: 0 punten) (2p)
Juist: bewering 1 en 2 kunnen een juiste verklaring zijn; bewering 3 en 4 kunnen geen juiste verklaring zijn. Vier antwoorden juist: 2 punten. Drie antwoorden juist: 1 punt. Minder dan drie juist: 0 punten.
2021, tijdvak 1: Cirkelgolf
Opgavetekst
Figuur 1 Cirkelgolf

Schematische tekening van de opstelling: een cirkelvormige metalen lus die aan een trillingsapparaat is bevestigd. Het trillingsapparaat is aangesloten op de toongenerator.
Figuur 2 Cirkelgolf

Foto van een staande golf in de cirkelvormige lus. Onderaan is de lus bevestigd aan het trillingsapparaat; daar zit de knoop. Over de cirkel is de golf verdeeld in buiken.
Vraag 8 2 punten
Roland en Arno bouwen de opstelling zoals schematisch weergegeven in figuur 1. In deze opstelling is een toongenerator verbonden met een trillingsapparaat. Aan het trillingsapparaat is een cirkelvormige metalen lus gekoppeld. Deze lus heeft een diameter van 24,5 cm. Bij bepaalde ingestelde frequenties op de toongenerator ontstaat er een staande golf in de cirkelvormige lus. In figuur 2 is een voorbeeld van zo’n staande golf te zien. De plek waar de lus aan het trillingsapparaat bevestigd is, mag beschouwd worden als een knoop. Roland en Arno trekken op basis van figuur 2 de conclusie dat de golfsnelheid in de lus niet overal gelijk kan zijn. Leg uit hoe dit volgt uit figuur 2 met behulp van een formule uit een tabellenboek.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat $v = f\lambda$, met benoemen dat de frequentie constant is (1p)
- Inzicht dat de (halve) golflengte op de lus niet overal gelijk is (1p)
Vraag 9 4 punten
Een cirkelvormige metalen lus heeft een diameter van 24,5 cm en is aan een trillingsapparaat gekoppeld. Bij bepaalde frequenties ontstaat er een staande golf in de lus; in figuur 2 is een voorbeeld te zien. Op het moment dat de foto van figuur 2 gemaakt werd, stond de toongenerator ingesteld op 69 Hz. Bepaal de gemiddelde golfsnelheid in de lus bij deze frequentie.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat er zich 5 × λ/2 in de lus bevindt (1p)
- Gebruik van de formule l = π·d (1p)
- Gebruik van v = f·λ (1p)
- Completeren van de bepaling: v = 21 m s^-1 (1p)
Uitkomst: v = 21 m s^-1. In de lus zijn vijf buiken te zien, dus er past 5 × λ/2 in de lus. Daaruit volgt λ = 2πd/5 = 0,308 m.
Figuur 3 Cirkelgolf
| aantal buiken | f (Hz) |
|---|---|
| 3 | 19 |
| 5 | 69 |
| 7 | 1,6·10^2 |
| 9 | 2,6·10^2 |
| 11 | 3,8·10^2 |
Figuur 4 Cirkelgolf

Schematische tekening van de lus met twee lopende golven: een golf die in de richting van de wijzers van de klok loopt en een golf in de tegengestelde richting. Onderaan zit het trillingsapparaat, dat een knoop is. Bovenaan ontstaat een buik.
Vraag 10 3 punten
Roland en Arno variëren de frequentie van de toongenerator en kijken wanneer er een staande golf in de lus ontstaat. Hun waarnemingen staan in figuur 3. Het valt Roland en Arno op dat er alleen staande golven met een oneven aantal buiken in de lus ontstaan. In het bovenste punt van de lus ontstaat dus altijd een buik. In de lus beweegt een golf in de richting van de wijzers van de klok en een golf in de tegengestelde richting. Dit is schematisch weergegeven in figuur 4. Deze twee lopende golven interfereren met elkaar. Op plaatsen met constructieve interferentie ontstaan buiken en op plaatsen met destructieve interferentie ontstaan knopen. Voer de volgende opdrachten uit: − Leg uit dat er in het bovenste punt van de lus alleen een buik kan ontstaan. − Geef aan waarom er in die situatie alleen staande golven kunnen ontstaan met een oneven aantal buiken.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat de beide golven tegelijkertijd bij het trillingsapparaat vertrekken en tegelijk in het bovenste punt van de lus aankomen (1p)
- Inzicht dat de golven in het bovenste punt van de lus (nog steeds) een faseverschil van 0 hebben, dus constructieve interferentie (1p)
- Benoemt dat met bovenin een buik en onderin een knoop het aantal buiken altijd oneven moet zijn (1p)
Vraag 11 3 punten
Roland en Arno gaan op zoek naar het verband tussen de frequentie van het trillingsapparaat en het aantal buiken dat in de lus ontstaat. Hun meetresultaten staan in figuur 3. Uit deze meetresultaten trekken ze de conclusie dat er onmogelijk sprake kan zijn van een recht evenredig verband. Toon met een berekening aan dat die conclusie juist is.
Bekijk het antwoord
- Inzicht in de voorwaarden voor een recht evenredig verband (1p)
- Inzicht dat de verhouding van twee verschillende frequenties vergeleken moet worden met de verhouding van de twee bijbehorende aantallen buiken (1p)
- Completeren van de berekeningen (1p)
Bij de beoordeling van deze vraag hoeft geen rekening gehouden te worden met significantie. Voorbeeld: meting 1 en meting 4, het aantal buiken in meting 4 is een factor 3 groter, maar de frequentie is niet een factor 3 groter.
Figuur 5 Cirkelgolf

Grafiek met vijf meetpunten en een gestippelde rechte lijn die door de oorsprong gaat. Horizontale as: getallen van 0 tot 140 in stappen van 20, zonder bijschrift. Verticale as: getallen van 0 tot 450 in stappen van 50, zonder bijschrift. De meetpunten liggen ongeveer op de rechte lijn.
Vraag 12 5 punten
In de grafiek van figuur 5 staan de meetresultaten uit figuur 3 grafisch weergegeven na een coördinatentransformatie. Het bijschrift bij beide assen is nog niet gegeven. Via trial-and-error komen Roland en Arno tot het volgende verband tussen de frequentie en het aantal buiken in de lus: $f = c \cdot n^{2}$ (1). Hierin is: − f de frequentie in Hz − c een constante − n het aantal buiken in de lus. Voer de volgende opdrachten uit: − Geef het bijschrift dat vermeld moet worden bij de horizontale as. − Geef het bijschrift dat vermeld moet worden bij de verticale as. − Bepaal met behulp van figuur 5 de constante c in formule (1). Geef je antwoord in drie significante cijfers en met de juiste eenheid.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat n² op de horizontale as van de grafiek staat uitgezet (1p)
- Inzicht dat f in Hz op de verticale as van de grafiek staat uitgezet (1p)
- Inzicht dat c gelijk is aan de helling van de trendlijn (1p)
- Consequent bepalen van de eenheid (1p)
- Completeren van de bepaling: c = 3,18 s^-1 (1p)
Uitkomst: c = 3,18 s^-1 (met een marge van 0,05 s^-1), bepaald uit de helling van de trendlijn (350/110). Bijschrift horizontale as: n² (-). Bijschrift verticale as: f (Hz). Als de kandidaat het antwoord noteert in meer of minder dan drie significante cijfers, het laatste scorepunt niet toekennen. Als de kandidaat het vierde scorepunt niet behaald heeft, kan hij het vijfde scorepunt nog behalen.
Vraag 13 3 punten
Roland en Arno vragen zich af of de constante c wel in drie significante cijfers mag worden opgegeven. Roland denkt dat de waarde moet worden opgegeven in één significant cijfer, omdat het aantal buiken ook in één significant cijfer is opgegeven. Arno denkt dat met de gebruikte methode de waarde in drie significante cijfers kan worden opgegeven, hoewel de frequenties in twee significante cijfers zijn bepaald. Voer de volgende opdrachten uit: − Geef aan waarom Roland geen gelijk heeft. − Leg uit dat de gedachte van Arno verdedigbaar is.
Bekijk het antwoord
- Benoemt dat de telwaarde (het aantal buiken) geen invloed heeft op het aantal significante cijfers (1p)
- Inzicht dat de constante bepaald wordt uit meerdere meetwaarden, of inzicht dat de meetwaarden na coördinatentransformatie op een rechte lijn liggen (een van beide is voldoende) (2p)
Aanvulling op het correctievoorschrift (vraag 13): op grond van de vraagstelling is een van beide inzichten voldoende voor de laatste 2 scorepunten.
2019, tijdvak 2: Elektronendiffractie
Vraag 15 3 punten
G.P. Thomson toonde experimenteel elektronendiffractie aan. Bob en Marly gebruiken een elektronendiffractiebuis om de afstanden tussen de atomen in grafiet te bepalen. De gloeikathode levert elektronen met een verwaarloosbare snelheid. De elektronen doorlopen een versnelspanning U en gaan daarna door een stukje grafiet. Voor de debroglie-golflengte van de elektronen geldt: $\lambda = \frac{h}{\sqrt{2emU}}$ (1). Hierin is h de constante van Planck, e de lading van het elektron, m de massa van het elektron en U de versnelspanning. Leid formule (1) af.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat λ = h/p = h/(mv) (1p)
- Inzicht dat ½mv² = eU (1p)
- Completeren van de afleiding (1p)
Afleiding: λ = h/p = h/(mv), en uit ½mv² = eU volgt v = √(2eU/m). Invullen geeft λ = h/√(2emU).
Vraag 16 2 punten
Voor de debroglie-golflengte van de elektronen geldt: $\lambda = \frac{h}{\sqrt{2emU}}$, met h de constante van Planck, e de lading van het elektron, m de massa van het elektron en U de versnelspanning. Bereken de debroglie-golflengte van de elektronen nadat ze een versnelspanning van 5,0 kV hebben doorlopen.
Bekijk het antwoord
- Opzoeken van h, m en e (1p)
- Completeren van de berekening (1p)
Uitkomst: λ = 1,7·10^-11 m. Voorbeeld: h = 6,63·10^-34 J s, e = 1,60·10^-19 C, m = 9,11·10^-31 kg en U = 5,0·10^3 V; λ = 6,63·10^-34 / √(2 · 1,60·10^-19 · 9,11·10^-31 · 5,0·10^3) = 1,7·10^-11 m.
Figuur 3 Interferentie van elektronen aan roosterlijnen, uitwerkbijlage

Schema van twee evenwijdige invallende elektronenbundels die op evenwijdige roosterlijnen (stippellijnen) vallen. De punten A, B, C en D zijn aangegeven, met de hoek alpha en de afstand d tussen twee roosterlijnen. De dikke lijnen die het verschil in weglengte aangeven, zijn nog niet getekend.
Vraag 17 4 punten
Bij de interferentie van elektronen aan roosterlijnen treedt constructieve interferentie op als $2d\sin\alpha = n\lambda$ (2), met d de afstand tussen de roosterlijnen, α de hoek waaronder de elektronenbundel de roosterlijn treft, λ de debroglie-golflengte en n = 1, 2, 3, ... Figuur 3 staat ook op de uitwerkbijlage. Voer de volgende opdrachten uit: geef op de uitwerkbijlage het verschil in weglengte tussen de twee stralen aan; leid hiermee formule (2) af.
Bekijk het antwoord
- Aangeven van het verschil in weglengte in de figuur (1p)
- Inzicht dat Δs = nλ (1p)
- Inzicht dat sin α = AB/BD (1p)
- Completeren van de afleiding (1p)
Voorbeeld: de dikke lijnen geven het verschil in weglengte aan. Constructieve interferentie treedt op als Δs = nλ. Er geldt sin α = AB/BD = ½Δs/d, dus Δs = 2d·sin α. Combineren levert formule (2).
Figuur 4 Rooster van een laag grafiet
Tekening van een rooster met zwarte stippen (atomen) die zeshoeken vormen met stippellijnen, en drie verticale en drie horizontale volle roosterlijnen. De afstand d2 is horizontaal aangegeven tussen twee verticale lijnen. De afstand d1 is verticaal aangegeven tussen twee horizontale lijnen.
Figuur 6 Interferentiepatroon van een polykristallijne laag

Grijs beeld met meerdere concentrische ringen rond een heldere stip in het midden.
Vraag 18 2 punten
In figuur 4 zijn verschillende lijnen te zien waaraan reflectie plaats kan vinden. De afstanden tussen verschillende lijnen zijn aangegeven met d1 en d2. Bij een interferentiepatroon aan een polykristallijne laag grafiet (dat wil zeggen dat er vele kristallen kriskras door elkaar zitten) ziet het interferentiepatroon eruit als in figuur 6. Leg uit of de buitenste ring komt van interferentie aan lijnen met afstand d1 of met afstand d2.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat voor de ringen geldt 2d·sin α = nλ (1p)
- Consequente conclusie dat de buitenste ring bij d1 hoort (1p)
Voorbeeld: voor de ringen geldt 2d·sin α = nλ. Bij een kleinere d is sin α bij gelijke λ groter, dus is de hoek groter. Dus hoort d1 bij de buitenste ring.
Vraag 19 2 punten
Bob en Marly meten bij verschillende versnelspanningen de straal van de ringen op het scherm. Bij lage versnelspanningen verschijnen geen ringen op het scherm. Dan is alleen de stip in het midden op het scherm te zien. Leg uit waarom bij lage versnelspanningen geen ringen verschijnen op het scherm.
Bekijk het antwoord
- Inzicht dat de debroglie-golflengte groter wordt bij een lagere versnelspanning (1p)
- Inzicht dat de debroglie-golflengte kleiner moet zijn dan 2d (1p)
Opmerkingen: als de kandidaat voor het tweede scorepunt antwoordt dat sin α groter wordt dan 1, dit goed rekenen. Als de kandidaat bij het tweede scorepunt antwoordt dat de debroglie-golflengte in de orde van grootte van de afstanden tussen de lijnen moet zijn, dit goed rekenen.
Figuur 7 Straal van de ringen tegen de debroglie-golflengte, uitwerkbijlage
Stippenplot van r (10^-3 m) tegen lambda (10^-11 m). Verticale as: r van 7 tot 21 met stappen van 2. Horizontale as: lambda van 1,2 tot 2,0 met stappen van 0,1. De stippen liggen in twee rijen die elk ongeveer een rechte lijn volgen. De bovenste rij (de buitenste ring) loopt van ongeveer (lambda 1,22; r 13) tot ongeveer (lambda 1,98; r 21). De onderste rij loopt van ongeveer (lambda 1,25; r 8) tot ongeveer (lambda 1,94; r 11,6).
Vraag 20 4 punten
Bob en Marly zetten de straal r van beide ringen uit tegen de debroglie-golflengte λ. Zie figuur 7. Voor kleine afbuigingshoeken geldt bij benadering: $r = \frac{2R}{d}\,\lambda\, n$ (3). Hierin is r de straal van de ring op het scherm, d de afstand tussen roostervlakken, λ de debroglie-golflengte, R de straal van de bol van de diffractiebuis (65 mm) en n = 1. Figuur 7 staat ook op de uitwerkbijlage. Bepaal met behulp van de figuur op de uitwerkbijlage zo nauwkeurig mogelijk de grootte van d voor de buitenste ring.
Bekijk het antwoord
- Tekenen van een lijn door de punten (1p)
- Inzicht dat voor de helling van de lijn geldt: helling = 2R/d (1p)
- Aflezen van de helling in de figuur op de uitwerkbijlage, of aflezen van een punt op de lijn (1p)
- Completeren van de bepaling (1p)
Uitkomst: d = 1,2·10^-10 m (met een marge van 0,2·10^-10 m). Voorbeeld: de bovenste lijn door de stippen loopt van ongeveer (λ; r) = (1,22·10^-11 m; 13·10^-3 m) tot (1,98·10^-11 m; 21·10^-3 m). De helling is (0,021 - 0,013) / ((1,98 - 1,22)·10^-11) = 1,05·10^9 = 2R/d, dus d = 2 · 65·10^-3 / 1,05·10^9 = 1,2·10^-10 m. Opmerking: als de kandidaat een punt neemt dat niet op de lijn ligt, het derde scorepunt niet toekennen.
Hoe vaak golven in het examen komt
| Examen | Vragen | Aantal | Aandeel |
|---|---|---|---|
| 2024, tijdvak 1 | 21-24 | 4 | 17% |
| 2021, tijdvak 1 | 8-13 | 6 | 24% |
| 2019, tijdvak 2 | 15-20 | 6 | 24% |
In 3 van de 18 ingedeelde examens natuurkunde vwo staat een vraag over golven, samen 16 vragen (4% van alle examenvragen). De meeste stonden in 2021, tijdvak 1: 6 vragen. In de examens van 2024 tot en met 2026 ging 3% van de vragen over golven, daarvoor 4%. Dat aandeel is dus stabiel.
Oefenen met golven
Maak de 15 nieuwste examenvragen over golven online, zonder account, of kies de vragen uit één jaar (2024, 2021 en 2019). Het AI-model kijkt ze na volgens het correctievoorschrift, je docent keurt het resultaat goed en je krijgt per vraag je punten en feedback in je mail.
Andere onderwerpen natuurkunde vwo
- Straling
- Elektriciteit
- Astrofysica
- Beweging
- Licht en lenzen
- Magnetisme
- Geluid en trillingen
- Energie en arbeid
- Krachten
- Grootheden en eenheden
Golven op andere niveaus
Nakijken als docent
Kies het examen in de vragenbank
In de vragenbank van ToetsChecker staat elk examen natuurkunde vwo onder Eindexamens. Je neemt de examenvragen over in een eigen toets, alles of een selectie, of je leest het examen met het correctievoorschrift in als correctiemodel.
Laat de klas het examen maken
Op papier, zoals het echte examen: je scant de stapel in één keer of mailt de scan naar je scanadres. Of online, als digitale toetsafname met toezicht; de opgavetekst staat dan als bron bij elke vraag. Afbeeldingen uit het examen gaan niet mee, die staan in de PDF van de opgaven.
Geef de resultaten vrij
Het AI-model kijkt elk examen na volgens het correctievoorschrift en schrijft feedback per vraag. Bij een oefenexamen geef je alles in één keer vrij; bij een toets die meetelt loop je het voorstel eerst na. De leerling ziet het resultaat pas na jouw vrijgave.
ToetsChecker is geen examensite: je kijkt er ook je eigen SO's, proefwerken, praktische opdrachten en verslagen mee na, handgeschreven of digitaal, met jouw correctiemodel en feedback per vraag. Een gratis account heeft alle functies en 200 credits per maand, genoeg om ongeveer 100 toetsen te laten nakijken. Maak een gratis account of lees eerst hoe het nakijken werkt.
Hoe ToetsChecker natuurkunde per vraagtype nakijkt, lees je op natuurkunde toetsen nakijken met AI.
Alle oefentoetsen en eindexamens van dit vak staan op natuurkunde oefenen. Wat je op je centraal examen nodig hebt om te slagen, reken je uit met de slaag-zakcalculator.
Veelgestelde vragen
Hoe vaak komt golven voor in het eindexamen natuurkunde vwo?
In de 18 ingedeelde examens van 2018 tot en met 2026 gaan 16 vragen over golven, 4% van alle examenvragen. Het onderwerp staat in 3 van die examens.
In welk examen natuurkunde vwo stonden de meeste vragen over golven?
In het examen van 2021, tijdvak 1, met 6 vragen: 8-13.
Hoe oefen ik examenvragen over golven?
Op deze pagina staan alle vragen over golven met het antwoord. Je maakt ook de 15 nieuwste vragen online, of die van één jaar, zonder account: het AI-model kijkt ze na, je docent keurt het resultaat goed en je krijgt per vraag feedback.